Gert-Jan en Frans op visstek langs de IJssel

Zondag 15 november moest het dan gaan gebeuren, de hele week de weersites in de gaten gehouden, het zag er goed uit, regen in het westen en in het binnenland droog. Na 1 uur en 20 minuten rijden  staan we zondagmorgen om 09.00 uur op de parkeerplaats bij het veerpontje naar de stad.  Snel spullen uitladen en een plek zoeken aan het water, binnen de kortste keren waren we gesetteld aan een krib langs de IJssel. Wat een schitterend uitzicht hadden we op de stad, nu moest het gaan gebeuren.  We hoopten  brasems en windes te vangen, we hadden ook over barbelen gelezen, die hebben we alleen nog maar op een plaatje gezien en die wilden we natuurlijk ook wel eens vangen.

visstek aan de IJssel

We hebben 1,5 uur zitten vissen en helemaal geen stootje beet gezien, de moed begon ons al in de vislaarzen te zakken. Toen kwam er een lokale visser naast ons zitten, dat bleek ons geluk.  We hebben een gesprekje met hem aangeknoopt, het was dhr Lenting uit Twello, hij wist ons te vertellen dat we niet goed zaten en te ver uit de kant visten.  We hadden ons in een hoek uit de stroming van een krib genesteld, maar dat is niet waar de vis zit, wist hij ons te vertellen. Wisten wij veel, bij ons heb je geen kribben en is er ook geen stroming ( volgende keer moeten we ons huiswerk dus beter doen). We hebben snel zijn goede raad opgevolgd en inderdaad we kregen beet en begonnen zelfs vis te vangen. We hebben ook nog het een en ander verspeeld waaronder een hele sterke die niet meegaf en direct als een duikboot de bodem opzocht, waarna hij los schoot. We hebben in totaal 3 brasems en 1 voorn gevangen, wel een beetje teleurstellend maar we hebben wel een leuke visdag gehad.  Onze aardige buurman Hr. Lenting uit Twello ving ook niet veel,  hij melde ons dat het niet echt een topdag was.  Wij hebben ons  prima vermaakt aan de IJssel en het is zeker de moeite waard om volgend voorjaar of zomer nog eens een poging te wagen.
 

Gert-Jan Doornekamp
Voorzitter Bodegravense Hengelsport Vereniging

Frans met dhr Lenting

De DHV beschikt over viswater met een zeer goed karperbestand. Nu de watertemperaturen weer beneden de 10º Celcius zijn, hebben de meeste karpervissers echter hun karperhengels weer opgeborgen, mijmerend over betere en warmere tijden (zie voorzijde!). Natuurlijk hebben we binnen onze club ook de nodige “die-hards” die ook s’winters, met wisselend succes, de karpers belagen. Omdat karpers (net als alle ander vissen) koudbloedig zijn, azen deze echter minder en in kortere perioden als bij hogere watertemperaturen. Toch zijn er ook s’winters mooie momenten te beleven met karperhengels, piepers, en swingers! Ik heb het daarbij over het statisch vissen op snoek met dood aas. Deze methode lijkt best veel op het statisch vissen op karper en het is dan ook verwonderlijk dat zo weinig karpervissers hier voor te porren zijn.

Snoek met dood aas

De methode is relatief eenvoudig. Net als bij het karpervissen wordt ook bij deze techniek het aas op een veelbelovende plek ingeworpen, de hengels op de steunen gelegd waarna het wachten op een aanbeet kan beginnen. Juist in de wintermaanden kan deze methode succesvol zijn. De snoek is nu traag maar een op de bodem aangeboden dode aasvis kan deze toch vaak niet laten liggen.

Wat hebben we nodig?

1. 2 karperhengels (2/2,5 lbs) met molens die gevuld zijn met minimaal 30%, maar liever nog 35% nylonlijn.
2. Setje hengelsteunen of een rod-pod, bij voorkeur voorzien van “optonics” of andere piepers voor een goede  beetregistratie  en swingers of wakers.
3. wartelloodjes 20-40 gram (afhankelijk van de benodigde werpafstand)
4. zak met dode, bevroren aasvis. Hiervoor kunnen vele soorten vissen worden gebruikt. Behalve de bekende zoetwatervissen (blankvoorn, blei etc.) kunnen ook zoutwatervissen zoals sardines of (halve)makrelen succesvol zijn. Vooral sardines zijn populair omdat ze perfect zijn qua grootte (15-20cm) en vaak goed verkrijgbaar zijn.
5. onthaakmat
6. Goed onthaakgereedschap zoals een lange onthaaktang en een goede kniptang (om eventueel dreggen te kunnen doorknippen).
7. staaldraad ( 28 lbs), kleine dreggen (maat 4-8),wartels, sleeves

8. Warme kleding, koffie/thee en doorzettingsvermogen!

De techniek

Zorg ervoor dat je staaldraadje minimaal 60cm lang is en monteer hierop m.b.v. “sleeves” en een sleevetang twee kleine dreggen aan de ene kant, en een wartel aan de andere. Meestal kies ik bij niet al te grote aasvissen zoals bijvoorbeeld een sardine (waarmee ik graag vis) voor dreggen maat 6. Mijn voorkeur gaat daarbij uit naar Gamakatsu’s  omdat deze scherp, dundradig en sterk zijn. Test je onderlijn zodra deze klaar is altijd door met een tang de dreg vast te pakken en met een andere tang de wartel. Zet vervolgens de onderlijn flink op spanning! Hoewel de aasvissen een behoorlijk eigen gewicht hebben is het belangrijk altijd een wartelloodje te gebruiken. Deze wordt schuivend op de lijn gemonteerd zodat de aanbijtende snoek hiervan geen weestand ondervindt. Dit loodje is belangrijk voor een goede beetindicatie. Snoek bijt bij deze techniek vaak erg traag aan. En het is dus belangrijk dat ook de aanbeet van een snoek  die naar ons komt toezwemmen goed wordt geregistreerd. En daar helpt dit schuifloodje in combinatie met gevoelige wakers of swingers ons mee. Het is namelijk belangrijk dat we snel reageren op een aanbeet om te voorkomen dat de snoek het aas zou kunnen inslikken.

Goed, we gaan vissen. Maar waar?? Bij de DHV zijn we gezegend met veel, maar ook heel verschillende wateren. Van grote plassen en kolken tot aan de wat kleinere (stads)wateren en singels. Juist deze laatstgenoemde wateren hebben vaak een prima snoekbestand. En omdat ze wat gelijkmatiger qua diepte zijn is het op deze wateren vaak eenvoudiger de snoek aan de schubben te komen. Vis je met twee hengels, werp je aasvissen dan in op verschillende strategische plekken. Bijvoorbeeld één hengel vlak onder de kant, zoals achter de resten van een rietkraag en ééntje op een dieper gedeelte van het water. Het kan zeker helpen om enkele dagen van tevoren (net als bij het karpervissen) te voeren op de stek om de snoek te gewennen aan de aasvissen en aan de stek. Doe dit echter heel spaarzaam! Teveel voeren heeft eerder een averechts effect dan een positief. Houdt er rekening mee dat ook de snoek bij lage watertemperaturen meestal slechts weinig voedsel tot zich neemt.

Snoek gevangen met dood aas

Na het ingooien en het goed strak-draaien van je lijn begint het vissen. Verwacht echter niet om de haverklap een aanbeet, want vissen met dood aas op de bodem kan een taaie visserij zijn. Het vissen met dood aas doe ik dan ook bij voorkeur met een vismaatje. Niet alleen heb je met meer hengels meer kans op een aanbeet maar het is ook veel gezelliger waardoor je het veel langer volhoudt en de kans op die ene onverwachte aanbeet met sprongen stijgt. Beet!! De aanbeten van een snoek op dood aas zijn vaak erg traag. Krijg je een aanbeet, pak dan de hengel van je steun, draai je lijn strak totdat je weerstand voelt en zet met een lange achterwaartse haal de kleine dreggen. Houdt vervolgens de boel goed strak (stel je slip niet al te zwaar af) en dril rustig de snoek totdat deze moe is. Heb je wat minder ervaring met de snoeken, schep de vis dan met een ruim karperschepnet en leg de vis vervolgens op een onthaakmat. Heb je veel ervaring dan kun je de snoek ook met de hand landen (kieuwgreep). Handel vervolgens snel. Onthaak de snoek, maak eventueel snel een foto, meet deze op en zet de snoek meteen terug in het water. Ondersteun daarbij de snoek totdat deze op eigen kracht weg zwemt en geniet van de vangst van deze mooie vis!

Voor meer informatie over het vissen met dood aas op snoek kun je mij of Hendrik-Jan mailen op michel@dhv.nu of hendrik-jan@dhv.nu. Voor het juiste materiaal kun je terecht bij o.a. Hengelsport Arnhem.

Ik was al jaren een verwoed karpervisser (en dat ben ik nog wel) totdat de vangsten behoorlijk terugliepen en ik ook niet zo veel tijd meer had.  Toen ben ik aan het snoekbaarsvissen geraakt met kunstaas vanaf de kant, het diagonalen. De eerste tijd viel me dat enorm zwaar daar ik geen aanbeet kon krijgen of vis kon vangen. Toch maar stug doorzetten tot dat ik mijn eerste snoekbaars ving op een shad, toen had ik het trucje door en begon regelmatiger vis te vangen.

Diagonalen met Sjuul Zanderhunter

Nu heel wat jaren verder vang ik vrij regelmatig mijn snoekbaarzen en dit jaar is mij aardig goed gezind met behoorlijk wat kneiters. Zo op het eerste gezicht lijkt het makkelijk het “diagonalen” maar er komt heus wel meer bij kijken, het is niet zo dat je maar een hengelsetje met wat shads koopt en aan de slag gaat en dan vangen maar. Natuurlijk kan het wel maar dan is het meer geluk dan verstand om het zo maar te zeggen.

Het heeft mij , al klinkt het raar bijna een half jaar geduurd voor ik het echt onder de knie had,  dat kwam ook omdat ik alles mezelf moest aanleren en zo dus ook veel fouten maakte. Maar laat je hierdoor maar niet afschrikken.

Het materiaal

Ik heb diverse hengels geprobeerd maar mijn mening is dat er maar een paar hengels zijn die het echt goed doen en het gevoel goed doorgeven naar het handvat, als eerste en de goedkoopste is de Thunder Zander dit is een imitatie van de hengel waar ik op het ogenblik mee vis en dat is de Shimano Diaflesh Zander Firbralock ( ppff een hele mond vol ), verder zijn de Shimano Powerloop Zander en Twinpower Zander ook goede hengels om hiervoor te gebruiken en dit allemaal in de maat van 2.70 mtr. en met een werpgewicht van 10 tot 40 gram , korter zou ik niet gaan.

Molen & Lijn

Wat molens betreft hoeft er niet zo veel over gezegd te worden, alleen koop dan wel een goede in maat 2500 en met een slip die goed is en goed loopt en fijn afstelbaar is. Nog ff een tip; stel je slip met het vissen met dyneema niet te zwaar af ook dyneema kan knappen als de slip te zwaar is afgesteld en men haak plotseling een grote vis.

Wat betreft de lijn, na veel lijnen te hebben uitgeprobeerd gebruik zelf nu Berkley Fireline CRYSTAL welke mijn zeer goed bevalt, alleen moet je oppassen dat je de knoop wel goed legt anders knap deze zo af al bij het aantrekken er van, ik gebruik de gewone kunstaasknoop welke ik dan rustig aantrek zodat alle windingen goed achter elkaar liggen, ik heb tot heden geen lijnbreuk gehad op deze knoop zelf niet als ik vastzat. Ook gebruik ik altijd een stalen onderlijn hierdoor raak ik ook minder shads kwijt door snoek of door het vast zitten.

Shads

De shads die ik meestal gebruik zijn actionshads dus die met een schoep of afgeplat zwemstaartje en in de koude periode schakel ik vaak over naar de Fin-S shads, verder zijn er best nog wel een legio shads te gebruiken maar vaak is het zo gewoon een paar kopen en uitproberen.

Lood

Dit alles doe ik met erieloodkopjes van 10 tot 14gram, zwaarder vis ik niet. Ook gebruik ik altijd een staartdreg die ik doormiddel van een licht staaldraadje over de rug van de shad monteer en dreg vervolgens in de staartwortel prik. Dit doe ik ook speciaal omdat ik zo eenvoudig de dreg en de loodkop kan verwisselen en hierdoor ook minder vuil haak.

Techniek

Ja, nu komt het de techniek die ik toepas is het volgende, meestal begin ik op de kop van een krib (ligt ook aan de waterstand) of halverwege de krib werp dan mijn shad een 30 a 40 mtr. tegen de stroom in net links van de stroomnaad en sluit vervolgens mijn molenbeugel en wacht dat de shad de bodem heeft bereikt.
Nu draai ik mijn lijn strak en geeft 1 of 2 tikjes van 20 a 40 cm aan de hengel zodat de shad van bodem springt en wacht dan een fractie van een seconde zodat de shad weer op de bodem zinkt en herhaal dit telkens onder tussen houd ik wel mijn lijn strak door dan heel langzaam binnen te draaien.

Is mijn shad een aantal meters (4 a 5 mtr.) van de krib verwijderd draai ik sneller binnen om zo niet vast te komen tussen de stenen van de krib dit ook weer afhankelijk van de waterstand.
Op deze manier vis ik waaiervormig een krib af van de stroomnaad tot op enkele meter vanaf de oever.
Dit doe ik ook aan de andere kant van de krib dus dat met de stroom mee, maar laat dan nu lijn vieren totdat de shad de bodem heeft bereikt en begin dan met terug vissen zoals hierboven is beschreven.
De aanbeten die men krijgt zijn wel redelijk verschillend en afhankelijk hoe de vis bijt het, vaak als men een staartbeet krijg voelt het of er aan geknabbeld wordt wacht dan ff met aanslaan tot men weer “geknabbel” voelt een sla dan aan.

Bij grotere vis lijkt het min of meer of men vast zit en krijg meer het “plastic zak idee “ in eerste instantie lijkt het men vuil heeft gehaakt maar komt al snel te tot de conclusie dat het om een vis gaat.

Sjuul “zanderhunter” Deventer

In 2007 voeren we een keer in mijn boot over de IJssel in Deventer richting Zutphen. Ter hoogte van de Veenoordskolk zagen we dat de oude populier die enige tijd daarvoor al door de bliksem was getroffen, nu helemaal vernield op de grond liggen. We schonken er verder geen aandacht aan en brachten de ochtend al vissend op de IJssel door.

Op de terugweg voeren we weer langs dezelfde plek maar nu aan de andere kant van de IJssel. Wederom keken we naar de omgevallen populier, waar we vanaf deze kant goed zicht op hadden. En wat schetste onze verbazing? Onder een van de grote takken die (waarschijnlijk door blikseminslag) van de boom was afgerukt lag een dode koe! Deze enorme tak was met waarschijnlijk een enorme klap precies op de nek van onfortuinlijke koe terechtgekomen! De pechvogel had waarschijnlijk tijdens enorm slecht weer beschutting had gezocht onder de oude populier welke haar noodlottig leek te zijn geworden.

We voeren snel de Veenoordskolk op om dit van dichtbij te gaan bekijken. Eenmaal bij koe aan gekomen bleek deze echter niet dood! Weliswaar had de koe het niet al te zeer naar haar zin maar er zat nog weldegelijk leven in. Door de grote tak lag de koe, waarschijnlijk al sinds de nacht ervoor, muurvast op de grond genageld. Met vereende krachten probeerden we de tak op te tillen om zodoende de koe te bevrijden. Dat lukte, waarna de koe al snel, weliswaar wat wankel op haar poten, ging staan. We controleerden de boom op eventuele collega’s van de zojuist geredde koe, maar de rest van de groep bleek zich wel op tijd uit de voeten te hebben gemaakt. Na de eigenaar (boer) gewaarschuwd te hebben vervolgden we onze weg. Ondanks dat deze dag qua vissen helemaal niets meer werd (een hele dag vissen leverde geen enkele vis op) hielden we er een goed gevoel aan over.

Hendrik-Jan Verheij

Ik ben een roofvisser in hart en nieren. Nagenoeg elk weekend ben ik met mijn bootje te vinden op een van onze plassen of rivieren. Het doel daarbij is meestal het vangen van snoekbaars of snoek. Het liefst vis ik daarop met kunstaas zoals bijvoorbeeld pluggen en spinners. In de loop der jaren heb ik werkelijk tientallen van deze kunstaasjes verzameld, de een nog mooier als de ander. Vooral de z.g. pluggen zien er soms fantastisch uit en ik heb ze dan ook in alle mogelijke maten, kleuren en soorten!

snoek met kunstaas

De meeste van deze pluggen en spinners zijn uitgevoerd met dreggen. Op spinners meestal één, op pluggen vaak twee en soms wel drie grote dreggen! En daar ben ik vaak minder gelukkig mee. Veel van de pluggen, zekere de grotere exemplaren zijn n.l. vanaf de fabriek uitgevoerd met veel te lompe en dikdradige dreggen. Irritant is bovendien dat ze vaak niet goed scherp zijn. Met deze dikdradige dreggen met veel te grote weerhaken loop je kans een kleine vis teveel te verwonden en dat is natuurlijk niet wat we willen. Het eerste wat ik dan ook doe als ik weer eens een nieuwe plug of spinner heb gekocht (en dat gebeurd nog al eens moet ik bekennen…) is de dikke dreggen vervangen door dundradige. Vraag bij hengelsport Arnhem maar naar dundradige dreggen van Gamakatsu en ze weten precies wat je nodig hebt.

Van deze dreggen knijp ik vervolgens de weerhaak plat. Hierdoor ontstaat er i.p.v. een weerhaak een klein bobbeltje. Door het platknijpen van de weerhaak “haken” de dreggen veel beter en is er veel minder kracht nodig om de haak goed in de bek van de vis vast te krijgen. Het grootste voordeel zul je echter ondervinden tijdens het onthaken van de vis. Dit is met de platgeknepen weerhaken meestal een fluitje van een cent waardoor je de vis in no-time weer onbeschadigd kunt laten zwemmen. En dit is zeker in de zomer als de vissen kwetsbaar zijn erg belangrijk.

Vissen met kunstaas zonder weerhaak

Maar heeft het dichtknijpen van de weerhaken dan geen losschieters tot gevolg? Nee, dat is niet het geval, al moet ik eerlijk zeggen dat ik daar in het begin wel bang voor was. Nu, honderden snoeken en snoekbaarzen later (trouwens ook op karper heb ik jarenlang gevist met platgeknepen weerhaken) weet ik dat dit niet zo is. En dat is ook wel logisch natuurlijk. Want een weerhaak zorgt er alleen maar voor dat de haak niet kan lossen als de druk van de lijn wegvalt. Zolang er druk op de lijn blijft heeft een weerhaak geen enkele functie en kan deze probleemloos worden gemist. Je moet er dus tijdens de dril van de vis gewoon op letten dat er altijd spanning op de lijn blijft (maar dat deed je als het goed is toch al) dan is er niets aan de hand. Maar zelfs als zou die spanning even wegvallen, dan nog is de kans dat de vis losschiet klein. Door het platknijpen ontstaat er n.l. het genoemde bobbeltje en ook die zorgt er voor dat de haak niet zomaar uit de bek valt. Maar heb ik dan nooit losschieters? Natuurlijk wel, maar die had ik voor het platknijpen van de weerhaken ook! En ik heb zeker niet meer losschieters als vroeger, voor mijn gevoel zelfs minder omdat mijn dreggen nu veel beter en dieper doordringen door het ontbreken van een weerhaak en bovendien dunner scherper zijn. Het is trouwens niet voor niets dat ook wedstrijdvissers veel gebruik maken van weerhaakloze haken. Bij het wedstrijdvissen telt elke vis en ook de tijd (onthaken van de vis) is belangrijk. Ook mijn allergrootste snoeken (mijn record staat op 1,25 meter) heb ik gevangen op kunstaas met platgeknepen weerhaken. Met platgeknepen weerhaken doe je jezelf en de vis een groot plezier. Dus mijn advies is; doe het ook!

Michel Rijnberg

zet ze snel en onbeschadigd terug!

Het gaat slecht met de paling. Zelfs zo slecht dat de paling met uitsterven wordt bedreigd. De redenen hiervoor zijn nog niet volledig inzichtelijk, maar duidelijk is wel dat overbevissing (van zowel aal als glasaal), barrières in rivieren (zoals bijvoorbeeld stuwen) en wellicht ook vervuiling een rol spelen bij de dramatische achtergang van de aal.

Om een idee te geven; de hoeveelheid intrekkende glasaal (jonge paling van ongeveer 2 jaar oud en 7cm lang) is de afgelopen 20 jaar afgenomen tot slechts 1% van het oorspronkelijke niveau! Als er dan ook geen drastische maatregelen komen, zal de paling uitsterven. De sportvissers, verenigd in Sportvisserij Nederland dringen dan op een Europees verbod op de vangst van paling.

Om zelf haar steentje bij te dragen aan het herstel van de palingstand heeft Sportvisserij Nederland per 1 januari 2009 een terugzetverplichting voor al haar leden ingesteld. Dit betekent dus dat alle paling die vanaf 1 januari 2009 wordt gevangen verplicht moet worden teruggezet en dus niet mag worden meegenomen!

Dat dit bij veel sportvissers die gek zijn op een eigengevangen gerookte of gebakken paling hard aankomt is duidelijk. Sportvisserij Nederland (waar nagenoeg alle hengelsportverenigingen in Nederland en dus ook de DHV bij zijn aangesloten zijn) is echter van mening dat we onze ogen niet voor de realiteit kunnen sluiten en we dus onze verantwoording moeten nemen. Vandaar dat Sportvisserij Nederland vrijwillig en in overleg met de Federaties en de Hengelsportverenigingen is gekomen tot deze terugzetverplichting, oftwel verbod op het meenemen van paling. Nu de beroepsvissers nog!

Paling uit de grote rivieren is vervuild

Overigens blijken de palingen uit onze grote rivieren vervuild en veel meer dioxine te bevatten als is toegestaan. Vanuit dat oogpunt is het eten hiervan niet aan te raden. Volgens het Voedingcentrum krijg je als je meer dan één keer per maand 150 gram wilde paling uit de grote Nederlandse rivieren eet al veel dioxine in je lichaam. Deze dioxine wordt opgeslagen in het lichaamsvet. Na een tijd kun je hiervan ziek worden. Bijvoorbeeld de weerstand en de vruchtbaarheid worden minder. Soms kan te veel dioxine zelfs kanker veroorzaken. Het advies van het Voedingscentrum is dan ook om geen wilde paling uit de grote Nederlandse rivieren te eten.

Michel Rijnberg

De Europese meerval is bezig met een opmars! Daar waar deze vissoort van oorspong alleen voorkomt in de Haarlemmer Ringvaart en de Westeinderplassen, neemt sinds zo’n 15 jaar het aantal vangstmeldingen per jaar toe.

HJ met een mooie Nederlandse meerval

Daarbij gaat het met name om de grote rivieren als de Maas, Rijn, Waal en IJssel. Steeds vaker vangen sportvissers in deze rivieren “per ongeluk” een meerval, meestal tijdens het vissen op snoekbaars, snoek of paling. Hoewel het daarbij meestal gaat om kleine exemplaren gaat tot ongeveer een meter lang, zijn er ook al aanmerkelijk grotere vissen gevangen. Uitschieters daarbij zijn vissen tot 1,90 meter op de Waal en in de Biesbosch. Echt grote meervallen komen met name voor in Italie, Spanje en Frankrijk, alhoewel er ook in Duitsland in de Rijn steeds grotere vissen worden gevangen.

voor de echt grote meervallen moet je in Spanje of Italie zijn!

Ook in de IJssel, worden zoals gezegd echter steeds vaker (kleine) meervallen gevangen. Ondanks de sterke toename van het aantal meervallen is de meerval in Nederland nog steeds een beschermde soort. Dit betekend dat er niet op meerval mag worden gevist en elke gevangen meerval meteen moet worden teruggezet.

Effectieve maar ongevaarlijke rover

De meerval is een roofvis die uiteindelijk wel tot 2,75 meter lang kan worden. Hoewel de meerval er angstaanjagend uit ziet met zijn zes baarddraden en kleine kraaloogjes, is de vis totaal ongevaarlijk voor mensen. Verhalen waarbij zwemmers of honden verwond of gebeten zouden zijn door een meerval kunnen dan ook echt naar het rijk der fabelen worden verwezen. Hoewel de meerval een echte roofvis is beschikt de meerval, in tegenstelling tot bijvoorbeeld een snoek of snoekbaars, niet over tanden. De prooivissen of (bij grote meervallen) kleine watervogels worden in de keel d.m.v. harde benen platen geplet om vervolgens te worden ingeslikt. Overigens heeft de meerval bij sommigen het imago van een enorme veelvraat die alles eet wat voor zijn bek komt. Helaas voor de (buitenlandse) sportvissers op meerval is niets minder waar. De meerval is een zeer effectieve jager en hoeft dan ook slechts gedurende korte perioden op zoek te gaan naar voedsel. De meerval kan daarna soms wel wekenlang passief zijn en in die periode geen of nauwelijks voedsel tot zich nemen. In de wintermaanden verkeert de meerval zelfs in een soort van “winterslaap” waarbij hij geen voedsel tot zich neemt. Ook de hoeveelheid voedsel die de meerval verorberd word vaak sterk overdreven. Een meerval van zo’n 20- pond eet niet meer als bijvoorbeeld een snoek van datzelfde gewicht.

Zoals gezegd wordt er ook in en om Deventer steeds vaker meerval gevangen. Ben je de gelukkige vanger hiervan, behandel de vis dan met respect en zet de vis voorzichtig terug!

Ton Janssen voert bij de DHV de coördinatie over het team controleurs dat actief is. Daarbij is hij ook al heel lang lid van de DHV en een fanatieke sportvisser. Voor de DHV Actueel had ik een interview met hem.

Ton Janssen

Ton, hoe lang ben je al lid van de DHV?
Mmm, eens even kijken. Ik ben al lid sinds 1974. Ik ben er echter 4 jaar tussenuit geweest, anders was ik nu dus al 34 jaar lid. In totaal nu dus 30 jaar!

En sinds wanneer ben je al controleur van de DHV?
Al weer een hele poos, volgens mij nu 5 jaar.

Waarom ben je controleur geworden?

Ik werd gevraagd om dat te doen en het leek je me wel leuk. Je komt in contact met heel veel sportvissers en je hebt allemaal dezelfde hobby, dat schept een band. Bovendien is het heel leerzaam, je steekt er best het nodige van op.

Met wie controleer je meestal samen?
Meestal controleer ik samen met Gerard Lenting, maar soms ga ik ook alleen.

Hoe vaak controleer je ongeveer?
Dat is afhankelijk van het seizoen. Van maart t/m oktober zo’n 3-4 x per week. In de winterperiode wordt er veel minder gevist en controleren we gemiddeld zo’n 1x per week.

Hoeveel vissers heb je het afgelopen jaar gecontroleerd?
Ik denk in het afgelopen seizoen toch wel zo’n 400-500.

Wat is je grootste ergernis bij het controleren?
De grootste ergernis is dat we soms veel afval tegen komen. Ook niet leuk is het als je agressief wordt benaderd. De mensen die dat doen vergeten dan dat we zelf ook sportvissers zijn en we dit werk vrijwillig doen voor de club. Dit doen we ook om er voor te zorgen dat we ook in de toekomst met zijn allen kunnen blijven vissen.

Wat doe je als mensen je agressief benaderen?
Ik probeer daar dan op een tactvolle manier mee om te gaan. Dit is een van de dingen die je als controleur moet kunnen. Als controleur zijn we daar (o.a. bij de Federatie) ook in getraind en hebben we een cursus gehad over hoe we hiermee om moeten gaan.

Wat doe je als sportvissers in overtreding zijn?
Als ze helemaal geen papieren hebben sturen we ze weg. Hebben ze wel een vispas maar hebben ze bijvoorbeeld de verplichte waterlijst niet bij zich en stellen ze zich redelijk op, dan zien we dat vaak door de vingers. Als ze geen lid zijn proberen we ze lid te maken van de DHV.

Wat doe je als vissers die hun papieren niet voor elkaar hebben of in overtreding zijn, niet willen weggaan?
We hebben een z.g. “waakvlamovereenkomst” met de politie wat betekend dat we die dan kunnen inschakelen waarna de visser een boete krijgt.

Wat is het leukste dat je hebt mee gemaakt tijdens de controle?
Wat vaak leuk is te horen, en dat gebeurd regelmatig, is dat mensen het waarderen dat ze gecontroleerd worden omdat ze het zelf ook belangrijk vinden dat iedereen meewerkt en meebetaald aan onze mooie hobby. We krijgen wat dat betreft dan ook regelmatig complimenten.

Wat is het vervelendste?
Het gebeurd niet vaak, maar een enkel keer maak je sportvissers mee die wél een vergunning hebben, maar weigeren die te laten zien.

Wat doe je dan?
Dan bellen we de politie

Heb je wel eens geweld meegemaakt?
Nee, gelukkig niet, en dat hopen we ook nooit mee te maken. We doen er zelf in ieder geval alles aan om dit te voorkomen.

Wat is er veranderd de afgelopen 5 jaar bij de controles?
We hebben het idee dat er tegenwoordig meer afval wordt achtergelaten. In sommige gevallen wordt er kompleet gekampeerd en gebarbecued. Gerard merkt nog op dat het vooral langs de Schipbeek soms een puinhoop is.

Hoe vaak vis je zelf?
Ik probeer zo veel mogelijk te vissen, en dat is denk ik toch wel 3-4 keer in de week.

Waar vis je het liefst op?
Ik ben een witvisser en vis met zowel de feeder als de vaste stok. De feeder vind ik het mooist.

Wat je leukste vangst?
Ik heb ongeveer 2-3 jaar geleden een mooie barbeel gevangen met de vaste stok in de volle stroom in de IJssel, dat was prachtig. Ik vind de IJssel sowieso een prachtige rivier. Gerard valt Ton bij; de IJssel is schitterend, altijd leven en altijd in beweging.

Wat zou je nog willen/wensen?
Ik zou graag willen dat als mensen onregelmatigheden langs de waterkant tegenkomen of klachten hebben, dat ze dan bellen met de DHV. We kunnen dan vaker en gerichter controleren en problemen voorkomen.

Dat lijkt me een inderdaad heel belangrijk Ton. Bedankt voor het interview en ik wens jou en Gerard nog veel plezierige controles toe!

Michel Rijnberg

De belangstelling voor het vissen op de IJssel neemt elk jaar toe en dat is niet zo gek. In dit artikel wil ik jullie dan ook wat meer gaan vertellen over het vissen met de feederhengel op de rivier de IJssel.

Feederen op onze prachtige rivier de IJssel!

Op onze prachtige en snelstromende rivier kun je vele vissoorten belagen met een veelvoud aan vismethoden. Hierbij kun je denken aan het gericht vis op grote barbeel met een stukje kaas of het struinen langs de kribben gewapend met vliegenhengel of spinhengel met als doel roofblei, winde, baars, snoekbaars of zelfs snoek te vangen. Ook het vissen vanuit een boot op de IJssel levert altijd wel een mooie rover op en kan prima, al moet je wel altijd goed op scheepvaart blijven letten! Ook zijn al de eerste meervallen gevangen dus wie weet wat deze mooie rivier in de toekomst nog voor ons in petto heeft.

Maar de visserij die mij en velen met mij het meeste aantrekt op deze mooie rivier is het witvissen met de feederhengel. Dit is naar mijn idee de meest populaire visserij op dit moment. De reden hiervoor is volgens mij dat iedereen op deze manier vis kan vangen (in sommige gevallen zelfs vreselijk veel), er veel verschillende vissoorten zijn te vangen die en de vissen heel erg sterk zijn. Bovendien zit je altijd in een mooie omgeving zit te vissen waar altijd wel wat te zien is, en dat is ook niet onbelangrijk.

Materiaal

De IJssel is een snelstromende rivier. Dit betekend dat je een z.g. “heavy-feeder” met een aantal bijpassende zware feedertopjes nodig hebt. Alleen hiermee ben je namelijk in staat om zware voerkorven tot wel 140gram te werpen. Dit lijkt zwaar maar is soms nodig, bijvoorbeeld op plaatsen waar het hard stroomt of wanneer de vis in de hoofdstroom ligt! De molen moet ook niet te licht/klein zijn. Dit vooral vanwege de zware werpgewichten, maar ook omdat het prettig is als deze over een hoge binnenhaalsnelheid beschikt. Ook een goede slip is belangrijk, zodat je ook die recordbarbeel binnen haalt!

De lijn die op je molen komt kan zowel nylon als dyneema zijn. Mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar nylon omdat je daarmee naar mijn mening minder last van de stroming hebt en het je iets meer ruimte geeft om ook een grote vis te drillen Dit omdat nylon een zekere rek heeft en dyneema niet. De dikte van deze nylonlijn mag gerust 28 of 30 honderdste zijn. Maar er zijn ook genoeg mensen die met dyneema vissen, dus aan jullie de keuze.

Qua voerkorven zou ik in ieder geval zorgen dat je korven tussen de 60-140gram bij je hebt, zowel zonder als met ankers. De korven zonder ankers gebruik je wanneer je ”rollend” wilt vissen en zijn prima te gebruiken bij een schone bodem. Deze manier van vissen is erg succesvol bij de visserij op veel van onze rivierbewoners. De truc is dan om een korf te nemen die zo zwaar is dat hij nét blijf liggen en zich slechts af en toe verplaatst, wat overigens vaak de momenten zijn waarop je een aanbeet krijgt. Je kunt natuurlijk ook af en toe een handje helpen door zelf een rukje aan de lijn te geven.
De ankerkorven gebruik je wanneer je niet wilt dat je aas verplaatst, bijvoorbeeld bij een harde stroming of vuile bodem, of om wat gerichter op brasems te kunnen vissen.

De korfmontage die ik gebruik is een lus-montage die ik uit de hoofdlijn maak. Ik begin met een lus van zo´n 40 cm waar ik 2 speldwartels in hang, deze lus knoop ik op ongeveer de helft weer dicht met een dubbele knoop. Nu ontstaan er 2 gelijke lussen waarbij je moet zorgen dat er in beide lussen een speldwartel hangt. De onderste lus zet ik dicht met een paar dubbele knoopjes zodat dit niet in de war kan raken en waarbij de wartel altijd onderaan blijft hangen. Aan de bovenste speld komt dan de voerkorf en in de onderste de onderlijn van ca. 18 a 20 honderdste met een lengte tussen de 70 en 150cm.
De reden dat ik deze montage gebruik is dat deze montage zelden of nooit in de war raakt en de vis zichzelf haakt nadat hij het aas heeft gepakt. De haken die ik gebruik op de IJssel zijn haken in de maten 8,10 en 12, afhankelijk van de hoeveelheid aas die ik erop wil prikken wat weer te maken heeft met de eetlust van de vis en de tijd van het jaar.

Dan misschien wel het meest besproken onderwerp in het hele witvissen: ”het voer”. Laat je niet gek maken door allerlei verhalen die je hoort, want iedereen heeft zo zijn eigen voorkeur en mening. Als basis kan eigenlijk elk willekeurig kant, – en klaarvoer worden gebruikt, maar wanneer je het leuk vindt kun je natuurlijk ook je eigen voertje maken. Waar ieder “IJsselvoertje” in ieder geval aan moet voldoen is dat het zwaar en klevend is. Dit omdat je je voer zo lang mogelijk in de buurt van je aas wilt houden. Een licht en los voertje zou vanwege de harde stroming direct wegstromen. Bestanddelen die je hiervoor zou kunnen gebruiken zijn alle maismeel soorten (zoals TTX), pleet of leem. Even grof gezegd zou dit zo tussen 30% en 40% van je hoeveelheid voer moeten zijn. Bij het natmaken van het voer moet je het precies zo vochtig maken dat wanneer je erin knijpt het niet meer uit elkaar valt.

Wat zeker ook niet onbelangrijk is, is datgene dat ervoor moet zorgen dat de vis uiteindelijk aan jouw haakje gaat hangen; het aas. De meest gebruikte aassoorten voor de IJssel zijn maden, casters (verpopte maden), mais, wormen en kaas. Ik zou zeggen, zorg altijd dat je meerdere van deze aassoorten bij je hebt want het kan soms echt veel verschil maken wat je aan je haakje hangt. Experimenteer er dus mee wanneer je aan de waterkant zit, want je zult merken dat je de ene keer meer op casters vangt, terwijl ze de andere keer alleen maar mais lijken te lusten of andersom.

Nog een paar tips tenslotte:

1.Probeer ook eens combinaties van verschillende aassoorten op de haak, dit werkt vaak zeer goed.

2.Geef iedere voerkorf altijd wat aas mee, bij voorkeur het aas dat ook aan je haak hangt. Houdt er echter wel rekening mee dat je de vis ook kunt overvoeren.

3.Zorg dat je altijd op dezelfde afstand vist, dus gebruik de lijnclip van je molen. Wanneer je meerdere korven hebt geworpen zul je zien dat er meer en meer vis op je stek komt.

4.Wanneer je hebt ingeworpen en de korf op de lijnclip valt draai dan altijd eerst een paar meter lijn terug op je molen, dit omdat je zo een goede kans hebt om ook barbelen die op een gegeven moment vanzelf je voerplek vinden in je net te laten glijden. Deze vissen zijn namelijk extreem sterk en zwemmen gemakkelijk door je onderlijn heen. Zo heb je een betere kans dat je ´m alsnog kan houden.

5.Houd rekening met passerende boten want deze kunnen behoorlijk wat water verplaatsen en je zult niet de eerste zijn die zijn spullen ziet wegdrijven. Dus leg je of spullen hogerop of investeer in een plateau en/of zitkist als het je waard is.

6.Steun je hengel zo hoog af als nodig in verband met de waterdruk die de stroming op je lijn uitoefent. Vooral wanneer het laagwater is zul je je hengel hoog moeten afsteunen omdat je op veel plekken anders vast komt te zitten. Aan het einde van de meeste kribben aan de IJssel wordt het namelijk ineens een stuk dieper.

7.Wanneer je op een bepaalde stek gaan aanbeten krijgt ga dan eens op zoek en gooi wat verder of juist dichterbij, verander de lengte van je onderlijn, andere voerkorf of aassoort. Al deze zaken kunnen ervoor zorgen dat je ineens vis begint te vangen terwijl je dacht dat ze ´t niet deden.

Ik wens jullie heel veel visplezier toe op onze prachtige rivier ”de IJssel” en wellicht tot ziens!

Jeroen Vloon

graskarpers kunnen formidabele afmetingen bereiken!

Op jacht naar ‘grassies’ (oppervlakte vissen op graskarper)

Naast het vissen op allerhande roofvissen vis ik ook al jaren op karper en graskarper. Vooral de graskarper is een vis die in en om Deventer bijzonder goed te belagen is aangezien ze op heel veel wateren in voldoende mate voorkomen om er gericht op te kunnen vissen.

De vissen zijn in de jaren 80 veelal uitgezet om de uitbundige groei van waterplanten in de watergangen en sloten in en om Deventer enigszins in bedwang te houden en zijn inmiddels vrijwel overal uitgegroeid tot vissen van formaat. Vissen van boven de meter en meer dan 30 pond zijn absoluut geen uitzondering en als je ze met het juist materiaal bevist is het ook nog eens een prachtige sportvis.

In dit artikel probeer ik wat tips en trucs mee te geven om de vissen te vangen met oppervlakte aas, in mijn ogen de meest spannende manier om de ‘grassies’ te verschalken.

Materiaal

Een uitrusting om succesvol op graskarper te vissen is vrij eenvoudig, een 2lbs karperhengel van 3 meter 60 volstaat ruim om vrijwel onder alle omstandigheden de vis te landen. Monteer hierop een goede spinmolen met ca 30/100 nylon en steek wat karperhaken maatje 4, met bij voorkeur een brede haakbocht, bij je en in principe ben je al klaar om aan de slag te gaan. Uiteraard nemen we ook een schepnet én een onthaakmat mee zodat we de vis goed en veilig kunnen landen en ook weer onbeschadigd terug kunnen zetten. Een polaroid bril die ons in staat stelt om goed door een spiegelend wateroppervlak heen te kijken completeert het geheel.

Aas

Als oppervlakte aas is de meest voor de hand liggende keuze een pluim witbrood. Broodkorsten kunnen natuurlijk ook, maar die werken toch aanzienlijk minder goed . Dit omdat graskarpers een vrij harde bek hebben en de toch relatief harde broodkorst een goede inhaking nog wel eens in de weg wil staan.

Een pluim maak je bij voorkeur door een heel wit ongesneden te kopen, hier haal je het kapje vanaf en vervolgens trek je er met je hand een flink stuk uit, ongeveer ter grootte van een mandarijn.  Door nu de ene kant van dit stuk brood stevig om je haak te kneden en het ander gedeelte wat luchtig te laten heb je een aasje wat bijzonder in trek is bij de ‘grassies’ en toch nog goed en relatief ver te werpen is zonder dat het van je haak vliegt.

Een alternatief voor brood is eventueel een bos vers geplukt gras die je dubbelvouwt en met een enkele spriet om je haak vastbind. Er zijn absoluut dagen dat ze niets anders willen. Uiteraard zul je als je gras als aas gebruikt een controller moeten gebruiken om nog een beetje te kunnen gooien.

De aanpak

Het oppervlaktevissen op ‘grassies’ is een uiterst spannende en visuele bezigheid en dat begint al bij het zoeken naar de vissen zelf. Zoek een water uit waarvan je weet dat ze er zitten en neem wat afstand van de oever waarbij je uiteraard nog wel het water kunt zien. Probeer altijd met de zon in de rug of vanaf de zijkant te lopen zodat je niet gehinderd wordt door schitteringen op het water en je goed eventuele silhouetten van vissen kunt zien.

Wanneer je eenmaal vissen hebt waargenomen loont het vrijwel nooit om je aas direct bovenop de vis te werpen omdat je zo de vis altijd verschrikt. Alleen uitdeinende kringen en een stofwolk zullen je nog herinneren aan de vis of vissen die je net nog zag.

Veel beter werkt het om om de vis heen te lopen en je aas in de baan van de zwemmende vis te deponeren. Probeer ook, daar waar mogelijk, om je aas net over een wierrand of plantenbed te presenteren omdat je lijn zo veel minder zichtbaar is voor de vis.

Nu zijn ‘grassies’ natuurlijk niet gek en daarom kan het vaak voorkomen dat ze in eerste instantie je aas compleet negeren. Een oplossing kan dan zijn om eerst wat stukken brood te voeren om dan later terug te komen. Vaak zie je dan dat de argwaan iets is weggenomen en ze nu wel geneigd zijn om je van een haak voorziene aas te pakken.

Is je broodpluim naar binnen gezogen dan wacht je nog heel even totdat je wat lijn ziet wegkringelen waarna je gedecideerd strak draait en de haak zet. Hard aanslaan is niet nodig.

De dril

We hebben het voor elkaar, een graskarper heeft ons aas genomen en we zijn ‘in business’ om het zo maar te zeggen. In tegenstelling tot een gewone karper verloopt de dril bij graskarpers veelal wat merkwaardig. Soms lijkt het zelfs wel alsof de vis niet eens in de gaten heeft dat hij gehaakt is.

Naarmate de vis dichterbij komt dien je er rekening mee te houden dat je ze niet te snel moet scheppen. Graskarpers hebben de neiging om onder de hengeltop vaak nog een stevig robbertje te willen knokken dus het is absoluut zaak om daar alert op te zijn. Vaak is het zien van een landingsnet of het silhouet van de visser al genoeg om de vis op heel andere gedachten te brengen. Zeker aan het einde van de dril mag de slip dus een tandje losser.

Dril de vis goed uit ! Doe je dit niet, dan ontaard het onthaken of fotograferen van je vangst in een ordinaire worstelpartij waarbij de graskarper gemakkelijk schubben verliest. Dat dit niet wenselijk is moge duidelijk zijn.

Zorg goed voor de vis:

Graskarpers mogen dan imposante en grote vissen zijn, ze zijn ook bijzonder kwetsbaar. Daar waar je een gewone karper bijvoorbeeld in een bewaarzak onder water kunt stoppen om daar later foto’s van te maken moet je dit bij graskarpers absoluut nooit doen! Graskarpers zijn namelijk bijzonder stressgevoelige beesten. Maak daarom meteen een mooie foto van je vangst en zet de vis daarna met een beetje ondersteuning weer terug.

Waarschijnlijk krijg je als dank een plens water over je heen als de vis denkt dat het mooi geweest is en er vandoor gaat. Succes!

Hendrik-Jan Verheij